ني پرست

به نام خدا

پس از کوچ اجباری از بلاگفای وطنی و بشنو از این خموش به پیشنهاد و همت و ذوق و سلیقه دوست خوبم مونا که سنگینی کوچ رو به دوش کشید و فقط کار نوشتن رو برای من گذاشت، مقصد ما شد اینجا ! و در خانه این اجانب انساندوست...! به امید آنروز که نوک انگشت اشاره کودکان گستاخ رویای تعبیر شده مان ، این تارهای در هم تنیده فاصله انداز به دست انکار افکار محافظه کارانه مان را به بازی بگیرد... که من اگر ما نشوم تنهایم! تو اگر ما نشوی خویشتنی

سر ذوق بر خواهم گشت ، بزودی

نی پرست