tag:blogger.com,1999:blog-22804074461490180252011-12-15T06:10:12.638+03:30ني پرستاین نوشته ها محصول دغدغه های فکری دائمیست که بنا به شرایط در هر روز یکی از آنها پر رنگتر می نماید... از این رو ممکن است پیوستگی در مطالب حس نشود.
مبنای نویسنده بر این است: هرچه می خواهد دل تنگت بگو!ني پرستnoreply@blogger.comBlogger331100tag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-34404191024692328232011-10-20T01:12:00.002+03:302011-10-20T01:19:39.775+03:30گم شده بودم<div dir="rtl" style="text-align: right;">به نام خدا<br /><br />نمیدانم دنیا تغییر کرده یا چشمهای من یا هردو.... نمیدانم<br />از حدود 2005 که وبلاگی بود و من هم هفته ایی یکی دوبار مینوشتم تقریبا 6 سال میگذرد<br />امروز دوباره اینجا خطی انداختم به یاد گذشته....<br />و در این مدت زندگی پر از چیزهایی بود که انتظارش را نمی کشیدم<br />و پر از چیزهایی نبود که انتظارش را می کشیدم<br />و هنوز دارم فکر میکنم چشمهای من در این 6 سال تغییر کرده یا دنیا یا هر دو...<br /><br />دلم تنگ شد برای گذشته هایی که این صفحه کوچک رونقی داشت و دوستیهایی که اینجا ماند و خاک خورد و آنهایی که رفتند و آنهایی که ماندند ولی ندیدمشان...<br /><br />شاید برگردم<br />شاید خانه ایی جدید.... نمیدانم<br />اما<br />دلتنگ احساسم! دلتنگ احساس نوشتن....!<br /></div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-3440419102469232823?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-40774558263029504472010-02-15T22:17:00.002+03:302010-02-15T22:20:23.151+03:30تونل کفر<div>به نام خدا<br /><br /><br />شنیدن خبر افتتاح تونل توحید برای من که گاهی در بدترین ساعات ترافیک از محدوده توحید عبور میکردم خبر خوشایندی بود.....<br />تونل افتتاح شد و ترافیک آن محدوده چند برابر و من به جای نیم ساعت حدود یک و نیم ساعت در ترافیک ماندم و با خودم فکر کردم و غر و زدم و امروز اینجا نوشتم:<br /><br />چطور می خواهید مردم را از زیر ِ زمین به "توحید" برسانید؟ گذرگاهی دور از آفتاب؛ دور از هوای آزاد و دور از مردم و مترها زیر ِ زمین<br />پلی نیست و به آسمان هم نزدیکتر نمی شوی و ساعتها در پشت ترافیک سنگین ""توحید" می مانی تا در آخر باز برگردی روی زمین و همه چی از نو<br /><br />و چقدر زیادند مشتاقان "توحید" از زیر زمین<br />و چقدر نور ِ نور افکن ها بر شادی شان می افزاید درحالیکه از آفتاب محرومند<br />و چقدر سرب تنفس میکنند و آنرا اکسیژن می انگارند<br /><br />آقای شهردار! اسم تونلت را عوض کن! که کسی از زیر زمین به توحید نمی رسد<br /></div> <div class="photo photo_center"> <div class="photo_img"><a href="/photo.php?pid=974861&op=1&view=all&subj=335176758295&aid=-1&auser=0&oid=335176758295&id=1070926252"><img src="http://photos-b.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash1/hs261.ash1/18833_1308888036879_1070926252_974861_7666800_a.jpg" /></a></div></div> <div class="clear_center"><br /><br />!همان بهتر که من هم راهم را عوض کنم</div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-4077455826302950447?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-47986249563584159962010-01-14T19:41:00.003+03:302010-01-14T19:49:28.926+03:30سبز، سفید، سرخ<div dir="rtl" style="text-align: right;"><span class="UIStory_Message">به نام خدا<br /><br />آفتاب که بدمد،<br /> در آبیِ آسمان ،<br />همه کوچه ها و خیابانهای میهنم،<br />ترکیبیست از آفتاب و آسمان،<br /><br /><span style="font-size:130%;"> <span style="color: rgb(255, 255, 0); font-weight: bold;">زرد</span> و <span style="color: rgb(51, 204, 255); font-weight: bold;">آبی</span>،</span><br /><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-weight: bold;"> سبزِ سبز</span></span><br /><br />بر بساطی سبزِ سبز،<br />گلگون لاله های ایرانی<br />در لا به لای تن پوشهای سفید،<br /><br />همه جا <span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(51, 204, 0); font-weight: bold;">سبز</span>،<span style="color: rgb(255, 255, 255); font-weight: bold;"> سفید</span> ، <span style="color: rgb(204, 0, 0); font-weight: bold;">سرخ</span></span><br /><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-weight: bold;">پرچم</span></span> من است<br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-4798624956358415996?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-75781667853205561372009-11-15T20:45:00.004+03:302009-11-16T00:39:10.176+03:30کاوه آهنگر ، کاریکاتوری از نماد آزادیخواهی یک ملت<div dir="rtl" style="text-align: right;">به نام خدا<br /><br /><br />یک بار در وبلاگ مرحوم فیلتر شده ام به اجمال به این موضوع پرداخته بودم (ریشه های ظلم پذیری در ایران) که این بار با بیانی دیگر می خواهم ردی بگذارم و نقدی نا پخته و خودمانی بر داستان کاوه آهنگر و فریدون که به گمانم به غلط به نماد آزادیخواهی ملتی بدل گشته اند، دلیل یادآوری این موضوع مشاهده برخی دیوار نویسی ها از جمله عبارت "فریدون زمان" بوده است :<br /><br /><br />خلاصه داستان کاوه و ضحاک از دید من با تکیه بر شاهنامه :<br /><br />-----------------------------------------------<br /><br />ضحاک، مدتی پس از فرمانروایی جادو و جادو گری را جایگزین هنر میکند و تمام بدبختی های عالم را بر سفره مردم آن سرزمین می نشاند. برای آرام کردن مارهایی که از جای بوسه شیطان بر دو کتفش روییده اند هر روز به تجویز همان شیطان مغز سر دو جوان از همان سرزمین را به مارانش می خورانند و این قربانی شدن ها بی آنکه دردی از نا آرامیهای ضحاک دوا کند هر روز ادامه می یابد....<br /><br />در این میان آهنگری به نام کاوه که هفده پسر از هژده پسرش قربانی ضحاک شده اند، برای نجات جان هژدهمین فرزندش به دیدار ضحاک می رود و با ناله و عجز آنچه را تا امروز بر او و هفده پسرش گذشته ، برای ضحاک بازگو میکند و از او می خواهد تا آخرین پسرش را به او ببخشد.......<br /><br />به نظرم داستان از اینجا به بعد اسف بار تر می شود:<br /><br />ضحاک از کاوه می خواهد تا در ازای آزادی فرزندش به عدالت محوری و مهرورزی ضحاک شهادت دهد و اینجاست که کاوه برآشفته و خروشان به زبان می آید و می گوید آنچه را که تا امروز بر او و دیگر مردمان گذشته و حقایقی را که در دربار ضحاک وجود دارد........<br />کاوه برآشفته به میان مردم می آید و آنها را به دادخواهی و ایستادگی در مقابل ظلم و جور ضحاک فرا می خواند....<br />اینجاست که مردم با همراهی کاوه دسته دسته به سمت "پشت کوه" حرکت میکنند تا فریدون را که تا آنزمان در آنجا می زیسته است را به عنوان پیشرو خود در برابر ضحاک قرار دهند..............<br />.................................<br />--------------------------------------------------<br /><br />گرچه در لحظاتی از داستان شور حماسی و لحن گیرای حکیم ، غرور کاذب و خوشایندی را به بار می آورد اما زمانیکه اجزای داستان را ،فرای نظم و شکوه ساخته راوی ، کنار هم میگذارم جز تاسف و تاسف چیزی باقی نمی ماند!<br /><br /><br />تاسف برای کاوه؛<br />مردی که هفده پسر از هژده پسرش زمانی قربانی کاوه شدند که او در سکوت در حال آهنگری بود، هفده پسری که می توانستند در لشگر مردم در برابر ضحاک بایستند.<br />مردی که در ابتدا برای نجات جان آخرین پسرش با اشک و آه به دیدار ضحاک رفت و.....<br /><br /><br />تاسف برای مردم؛<br />مردمی که گرچه آنها هم فرزندانی از آنان به قربانگاه ضحاک سپرده شده بودند اما تا قبل از شورش کاوه هریک سر به زیر در پی امورات روزمره می گذراندند.<br />مردمی که همگی در انتظار شکستن سکوت توسط دیگری سر میکردند و ..........<br /><br /><br />تاسف برای کاوه و مردم؛<br />در حالیکه همه باهم تصمیم به ایستادگی در مقابل ظلم گرفتند به یاد قهرمانی افتادند (در پشت کوه) که سالها به دور از مردم و بدون اطلاع از احوالات جامعه و جزئیات حال و هوای حاکم بر آن روزگار را تا رسیدن به روز موعود گذرانده بود......<br /><br /><br />و تاسف برای خودم؛<br />خودـ ایرانی ام؛<br />که سالهای سال کاوه آهنگر را نماد آزادیخواهی ام خواندند و فریدون را قهرمان رویای آزادی ام!<br /><br />و مغز فرهنگ من را به خورد فرهنگ عدالتخواهی کاوه دادند.<br /><br /><br />به یاد بزرگی افتادم که گفته بود: بدبخت ملتی که به دنبال قهرمان بگردد...<br /><br /><br />ما نیز هم!<br /><br /><br /><br /><br />*مقایسه اجزای داستان کاوه با حال و هوای امروز اکیدا" توصیه میگردد!!!<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-7578166785320556137?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-2325780935208568752009-09-12T00:39:00.007+04:302009-09-12T03:58:05.305+04:30من سبز خواهم ماند<div dir="rtl" style="text-align: right;">به نام خدا<br /></div><br /><br />خسته ات نمیکنم، شاید این آخرین حال و حوصله هایم برای نوشتن باشد...<br /><br />خدا بیامرز وبلاگ قبلی ام که فیلتر شد ( با 107 پست) دیگر وبلاگ نویسی ام جان نگرفت!<br /><br />از آنجایی که می توانم شروع میکنم، قطعا در بین وقایع قسمتهایی را به عمد یا سهوا فراموش کرده و جا می اندازم... گفتم که گفته باشم! همین!<br /><br />این نوشته ها متعلق به یک متولد 30 اسفند 62 می باشد که از تقریبا 1 سالگی به بعدش را متاسفانه خوب به خاطر می آورد:<br /><br />هنوز صدای سوت آژیر وضعیت قرمز در بعضی از فیلمها اعصابم را به هم می ریزد... صحنه ای را به خاطر می آورم دود آلود در موتورخانه ساختمان مسکونی، در میان حوله صورتی رنگم با موهای پر از کف ، در آغوش مادرم.... همسایه های دیگر را هم می دیدم اما چشمانم می سوخت!<br /><br />مثلا پناه گرفته بودیم از بمباران هوایی!<br /><br />---------------------------------------<br /><br />فکر کنم نصفه شب بود، هوا کاملا تاریک و خیابان خلوت، مردی دوان دوان به سمت ما آمد جعبه ای را به پدرم داد و پولش را گرفت و در تاریکی ها گم شد... بعد ها فهمیدم محتویات جعبه ، چند عدد صابون، تاید و روغن مایع بوده است... کوپن هایمان را از جیب پدرم دزدیده بودند... لنگ تاید مانده بودیم حتی!<br /><br />-----------------------------------------------<br /><br />همه چیز داشت تغییر میکرد!<br /><br />مدرسه را دوست نداشتم! از مدیر مدرسه فراری بودم چون هرگز نمی توانستم از پشت عینک تیره رنگش چشمانش را ببینم... دلم می خواست جوراب سفید بپوشم! یا حداقل خاکستری.... نمی شد.... آبی تیره، سرمه ای، قهوه ای تیره و سیاه... این رنگ لباسهای ما در دبستان بود... مقنعه سفید را اما اجازه می دادند ، فقط دهه فجر و برای گروههای سرود....<br />برای چند دقیقه سرود خواندن با مقنعه سفید ، من همیشه عضو گروه سرود می شدم... آواز را دوست داشتم ، تمام سعی ام را می کردم تک خوانی ها به من بیفتد!<br /><br />از معلم های پرورشی متنفر بودم، نگاهشان آزارم میداد... دوم ابتدایی بودم که من را به کناری کشید و خواست جاسوس کلاس باشم... گفت تو زرنگی و میتوانی... با افشای این پیشنهاد تا مرز اخراج از مدرسه رفتم! آن زمان ها بازار جاسوس بازی در مدارس داغ بود... همه میترسیدند همکلاسی شان ترانه هایی را که زیر لب زمزمه میکردند را گزارش کند....<br /><br />شکلات خارجی ، کیف خارجی، هر نوع گل سر یا تل رنگی ممنوع بود... از همان زمانها از کفش ملی هم متنفر شدم...<br /><br />در مدارس مرکز شهر تهران حتی ، فقر بیداد میکرد... من هر روز بوی گرسنگی را از دهان همکلاسیهایم می شنیدم... دوستی داشتم که هر بار نمره بالاتر از من میگرفت، مداد و پاک کن خودم را به او میدادم به این بهانه که " تو بردی"<br /><br />دوران تلخی بود... ما حتی فلاکت معلم را سر کلاس با چشمان کودکانه مان از ژنده پوشی اش به وضوح می دیدیم...<br /><br />---------------------------------------<br /><br />دوره شیخ رفسنجان بود که یادم می آید گاه گداری ، گروهی در پارک ملت می ریختند و با زنجیر و شعار جوان ها را متفرق میکردند و موهایشان را می زدند! آستین کوتاه پوشها را بیشتر!<br /><br />من بر روی دوچرخه ام مات و مبهوت تماشا میکردم! خدا پدر شهردار را بیامرزد که پارک را دوباره احیا کرده بود...<br /><br />---------------------------------------------<br /><br />............ انتخابات 76 من راهنمایی بودم... شب ها پشت پنجره بیدار می ماندیم و پوستر های سید خندان را از کارگران شهرداری میگرفتیم و فردا هر جا که دستمان می رسید پخش میکردیم... از راه رفتن مغرورانه ناطق و نطق های خود بزرگ بینانه اش خوشم نیامده بود... پفک ها و آدامس هایمان را به پوسترهای رقیب می زدیم...<br /><br />همه چیز داشت تغییر میکرد!<br /><br />--------------------------------------------<br /><br />دوستی داشتم که در 18 تیر، کارش شده بود اینکه در صف نانوایی بایستد و برای اعتصاب کنندگان ودانشجویان ... نان و پنیر و خیار ببرد! به اندازه وسع نوجوانانه خودش...<br /><br />------------------------------------<br /><br />خیلی ها کم کم به رفتن فکر میکردند.... من نمی توانستم! کجا بروم؟ اینجا خانه من است!<br /><br />خیلی ها کم کم رفتند و انتخابات بعدی هم سید قاطعانه آمد و ما چند روزی شاد بودیم... نه چون سید آمده! چون کس دیگری نیامده!<br /><br />سال 81 تمام دست نوشته هایم تا آنروز را به چهار شنبه سوری سپردم... حتی دفتر شعرم!<br /><br />-------------------------------------------------------<br /><br />همه چیز داشت تغییر میکرد!<br /><br />انتخابات بعدی اکثر دوستانم یا رفته بودند یا کلا کنار کشیده بودند یا درگیر مصائب زندگی شده بودند... تنها بودم اما گهگاه به ستاد های شیخ رفسنجان سر میزدم ، می دانستم به معین و ترانه هایش امیدی نیست... از آنطرف از خرافه پرستی سخت بیزار بودم! از رییس جمهور گدا گشنه هم خوشم نمی آمد....<br /><br />--------------------------------------------<br /><br />دانشگاه که بودیم اکثر اوقاتم را به تماشای محوطه زندان اوین می گذراندم، از بالا بالا های دانشگاه شهید بهشتی دید خوبی دارد! قبل از آن مادرم همیشه نگران دانشجو شدن و اوین رفتن من بود! حالا من در کمال متانت در چند ده متری اوین می نشستم و فقط تماشا میکردم......<br /><br />فکر میکردیم همه چیز دارد تغییر میکند!<br /><br />این بار اما....:<br /><br />قبلا ستادها فضای دیگری داشت با جوانان دیگری... فرهیخته تر و پاکباخته تر... آنهایی که من میشناختم تقریبا همه مهاجرت کرده بودند! کسی نمانده بود از گذشته...<br /><br />گرچه گاهی در چهار چوبهای سبزمان دود غلیظ سیگارها در میانه بحث های عموما سکولار گرایانه با بوی تند عرق مخلوط می شد و آزارم میداد اما من این باهم بودن را به تک روی ترجیح میدادم... چاره ای نبود ! کسی نمانده بود....<br /><br />از دور که تماشا میکردم، ستاد این و آن در عمق فرقی باهم نداشت... سمت ما اجتماعی تر و به فرهنگ امروز نزدیکتر بودند و آنچه را که می خواستند به نرمش تصاحب میکردند و آن سمت همه چیز زوری بود... من نرمش را ترجیح میدادم....<br /><br />وقتی قرار بر اشغالگری بود، ترجیح می دادم وطنم را به نرمی اشغال کنند.......<br /><br />و گذشت و امروز در این نقطه در خیلی از گره های فکری ام ، ملیت و نژادم در تقابل با اعتقادات آموخته شده ام قرار گرفته اند... من از تقابل عقل و دین به ظن خودم عبور کرده ام اما این بار و اینجا ، عجیب دربندم.......................<br /><br />می خواهم بروم، اما وطنم ، خانه ام، هستی ام اینجاست! من ایرانی ام! اشغالگر باید برود.... می خواهم بمانم، اعتقادم میگوید هجرت کن!<br /><br />...............................................................<br /><br />-----------------------------------------------------------<br /><br />ریشه های فلاکت امروز ما زمانی متولد شد که جوانانی را که در زمان پهلوی نوبت قربانی کردنشان نرسید به فاصله اندکی به جرم حتی داشتن یک روزنامه یا ارتباط با یک فعال سیاسی سلاخی کردند... پدری که در 1357 شش ماه 25 سرباز فراری را در خانه اش اسکان داده بود چند سال بعد جنازه پسرش را به جرم خواندن روزنامه جمهوری اسلامی تحویل گرفت....<br /><br />آنروزها که بهترین جوانان این مملکت را گروه گروه به تانکهای صدام می سپردند، عده ای در شهرهای ما مقام "کمیته چی" داشتند! یادم می آید که میگفتند کمیته چی ها همه فیلم های روز سینماهای دنیا را دارند ، ویدئو دارند، همه نوع خوردنی و بردنی دارند......<br />یادم می آید که یک کمیته چی ، زنش را در قمار به رفیقش باخته بود.......<br /><br />و تعداد همسران شهدا (بیوه زنان اجتماع در آنزمان که به نظرم بیشترین ظلمها بر آنها رفته است) هر روز بیشتر میشد و پدران و مادران داغدار بیشتر....<br /><br />آن زمان که کوپن های ما را دزدیدند یادم می آید که میگفتند عده زیادی جوان را دربند کرده اند و تعداد زیادی هم بازجو با آنها هم بندند!<br />بازجو های آنزمان حتی رنگ جبهه را به خود ندیدند...<br /><br />آنزمان که جوان فرهیخته این مملکت یا در دیار غربت برای تحصیل دست و پا میزد و یا در بیابانهای مرزی جان میداد، عده ای در فاصله بندهای چند صد متری از خانه های ما ، گونی گونی جوان ایرانی را کشان کشان به همه جا بردند...<br /><br />هرکس توانست رفت! هرکس نرفت ، خودش را به خفگی عادت داد!<br /><br />چه انتظاری داریم؟؟؟ کسی نمانده است!<br /><br />مملکت در اشغال بازجوها و کمیته چی هاست!<br /><br />-----------------------------------<br /><br />بد بختی های ما آنجا نمایان تر می شود که با اندکی تامل در می یابیم که فقر اصیل ما در تمام این سالها نبود "عرق ملی" در رجل سیاسی این سالها بوده است... آنقدر محو آنچه از دین برای خود بافته اند شده اند که "ملیت" فراموش شده...<br /><br />هرگز در این سالها ندیده ام و نشنیده ام که کسی تاکیدی بر "ایران" و "ایرانی" داشته باشد!<br /><br />اگر چنین بود ما اینهمه بد بخت نبودیم!<br /><br />اگر چنین بود همه چیز فدای ایران و ایرانی میشد و هیچ مصلحتی بالاتر از ایران و ایرانی نبود...<br /><br />برای محو و بی تاثیر کردن وطن پرستی ، خواسته یا نا خواسته همه کار کرده اند.... تا آنجا که همواره گفته اند و میگویند که سربازان وطن برای پاسداری از "اسلام" و "انقلاب" جان بر کف نهاده اند....<br /><br />پس ایران کجاست؟<br /><br />از مثلا رجل مثلا سیاسی ما بپرسید :<span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold;"> ایران کجاست؟</span></span><br /><br />--------------------------------------------------------<br /><br />امروز و در این زمان، باطل ترین خیال آنست که باور کنیم عده ای که در تمام این سالها بر جفای رفته بر ایران و ایرانی سکوت کرده بودند به یکباره " عرق ملی" آنها بیدار شده و "ایرانی" شده اند.......<br />تمام دانه درشتهای محکوم و بعضا دربند این روزها، همان هایی هستند که زمانیکه منافعشان ایجاب میکرد چشمهایشان را بر ظلم رفته بر "ایران" و "ایرانی" بستند............. و چه بسا خود جز ظالمین بوده اند و امروز به دست گیری ( شاید هم دستگیری) من و تو برای بقا محتاجند....<br /><br />---------------------------------------------<br /><br />و در آخر:<br /><br />مطمئنم اگر بخواهیم همه چیز تغییر میکند!<br /><br />و من، سبز خواهم ماند! نه برای طرفداری از شخص یا گروهی،هرگز! که برای "ایران" و " ایرانی"<span style="color: rgb(0, 153, 0); font-weight: bold;"> سبز</span> می مانم!<br /><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">این بار اما ، اجازه تصاحب و مصادره رنگ ملی مان را به احدی نخواهیم داد.........</span></span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">سبز <span style="color: rgb(255, 255, 255);">خواهم <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ماند</span></span></span></span><br /><br /><br /><br /><br />پاینده ایران<br /><br /><br />بدرود<div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-232578093520856875?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-29227919281162034832009-07-04T22:43:00.000+04:302009-07-04T23:21:59.726+04:30سخت بودبه نام خدا<br /><br />هنوز هستم! سرم را روی تنم احساس میکنم هنوز<br />این بار هم آمدم به اینجا اما با فیلتر شکنی قویتر<br /><br />به بهم ریختگی خطوط این نوشته ها خرده نگیرید، با فیلتر شکن که بیایی اینجا ذوقت کور کور است!<br /><br />پیش بینی اش سخت نبود اگر کمی دقیق تر میشدی آنروزها تا بفهمی چه کسی پشتش به چه کسانی گرم است<br />حتی برای ما که آنروزها گرم بحث و تبلیغ و... بودیم و خیلی وقتها از اخبار حکومتی جا میماندیم<br /><br />سخت نبود پیش بینی آنکه عده ای در پس پرده های قدرت روبروی من و تو بایستند، تقلب کنند، دروغ بگویند و.....<br /><br />پیش بینی اش سخت نبود اینکه عده ای با چماق روبروی ما صف بکشند<br /><br />اینکه ما را بزنند، دردناک دردناک<br /><br />اینکه کرور کرور آدم را با کرور کرور وعده نان و نوا از همه جای ایران جمع کنند<br /><br />پیش بینی اش سخت نبود که همکلاسیهای ریش و پشم دارمان در صف های مقابل ما بایستند<br />از دانشگاه اخراجمان کنند<br />از کار بیکارمان کنند<br /><br />اما<br /><br />پیش بینی آنکه چماقدار را برای کشتن بیاورند نه برای زدن و ترساندن سخت بود<br /><br />آنکه از لبنان هم کرور کرور آدم بیاورند و مجوز هرکاری ،هرکاری را به آنها بدهند سخت بود<br /><br />آنکه خاموش کردن صدای اعتراض یک دختر یرانی را به هر شیوه ای به دست مردی عرب بسپارند سخت بود<br /><br />آنکه همکلاسی ام لوله تفنگ را به سمت من نشانه رود سخت بود<br /><br />باور آنکه تیر ها را هوایی شلیک نکنند سخت بود<br /><br />دردا، دردا، وطن من.....<br />--------------------------------------------------<br /><br />گفت اگر میدانستی اینطور تقلب میکنند بازهم رای میدادی؟<br /><br />گفتم تقلب همیشه بوده، حالا کم یا زیاد، من رای دادم تا فضاحت تقلب را نشان دهم این بار<br />اگر ما رای نمی دادیم، این فضاحت ها همچنان در زیر پوسته های جامعه میماند<br />-----------------------------------------------------------------------------<br /><br />گاهی دلم برایش میسوزد<br />برای آنکه به گواه متخصصین حداقل 5 اختلال شخصیتی حاد دارد(نارسیستیک، همه کار توان و...)<br />و کسانی در پس پرده از بیماری این عروسک نگون بخت سود می برند<br /><br />این کثیف ترین نوع بازی سیاست است<br />که تو از شخصیت بیمار کسی پله بسازی<br />--------------------------------------------------------<br /><br />صدای الله اکبر این روزهاامید میدهد به اینکه کسانی در شهر، هنوز هستند<div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-2922791928116203483?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-66297096547994624262009-05-26T00:02:00.000+04:302009-05-26T00:13:33.422+04:30همین!به نام خدا<br /><br />با فیلتر شکن به صفحه اصلی بلاگر وارد شدم.... فرض کن چه اعصابی داریم ما ایرانی ها....<br /><br />نه می خواهم حالت را بگیرم و نه....<br /><br />خوب نگاه کن! همین! <br /><br />با فیلتر شکن نمی توانم عکس بگذارم حتی! بی زحمت در آدرس زیر لحظه ای توقف کن:<br /><br />http://www.president.ir/fa/?ArtID=16755 <br /><br /><br /> فقط خواستم یاد آوری کنم آنچه را که تو خودت بهتر از من میدانی....<br /><br />اتحاد سبز برای تغییر به امید دولت امید<br /><br />کسی در خیابان پرسید چرا خودت را خسته میکنی؟ بسیاری گفتند تغییری در کار نیست، اما ما سعی میکنیم.... سعی میکنیم در حد انجام وظیفه نسبت به آب و خاک اجدادمان... آنقدر که شرمنده پیشینیان نباشیم<br /><br />پاینده ایران<div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-6629709654799462426?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-19279605787755251932009-03-30T12:56:00.003+04:302009-03-30T20:57:01.032+04:30هشتاد و هفت و اندی<div dir="rtl" style="TEXT-ALIGN: right">به نام خدا<br /></div><div dir="rtl" style="TEXT-ALIGN: right"><br />در تمام روزها ولحظه ها درسهایی برای گرفتن و نگرفتن هست اما امسال برای من درسهای گرفتنی اش خیلی زیاد بود خیــــــــــلی!<br /><br />خوشیها و نا خوشیهایی که باور بعضی هایشان هنوز هم گاهی سایه روشن میشود، معجزات کوچک و بزرگی که هنوز هم از حد تصورم فراتر است و خدایی که همیشه در همان نزدیکیها بود و من نمی دانستم الخیــــــــــر فی ما وقع...<br /><br />گاهی اثبات درونی برخی حقایق مسیر زندگی ام را عوض کرد:<br /><br />اثبات شد که<br /><br />احساس و نظر اکثریت در مورد یک پدیده نمی تواند کاملا غلط باشد.<br /><br />شانس متعلق به یک ذهن آماده است.<br /><br />وقتی آثار و موجودیت یک پدیده شوم را از مسیرت برداری معجزه و رحمت راهی برای نزدیکی به تو پیدا میکنند.<br /><br />اگر برای یک غلط هزار دلیل بیاوری میشود هزار و یک غلط!<br /><br />گاهی درست در همان لحظه که از مصیبت و بدبختی شکایت میکنی غرق در رحمتی و از پله های خوشبختی بالا میروی.<br /><br />گاهی درست در همان لحظاتی که احساس خوشبختی میکنی در حال سقوط آزادی ، احساس سبکی و بی وزنی ....<br /><br />حقیقت گاهی درست نقطه مقابل واقعیت است.<br /><br />اول مظلوم وجود دارد و بعد ظالم به وجود می آید.</div><div dir="rtl" style="TEXT-ALIGN: right"> </div><div dir="rtl" style="TEXT-ALIGN: right">مسیر زندگی و وابستگی هایش جاده ای یکطرفه بر حسب زمان است.<br /><br />اگربه درستی بخواهــــــــــــــــــــــم ، مــــــــــــــــــیتوانم.</div><div dir="rtl" style="TEXT-ALIGN: right">........................................ </div><div dir="rtl" style="TEXT-ALIGN: right"><br />فهمیدم که :<br /><br />اصرار و تعصب احساسی بر هر چیز حقیقت آنرا دور و دور تر میکند.<br /><br />گمراهترین و منفورترین مردم کسانی هستند که قبل از آنکه بیاموزند سعی در آموزش دارند.<br /><br />مضحک ترین مردم کسانی هستند خودشان بیشتر از دیگران تحت تاثیر ظواهر و مادیات خودشان قرار میگیرند.<br /><br />فقط پول، فقط بدبختی می آورد و سقوط ! اما خوشبختی می تواند با پول همراه شود.<br /><br />پدر و مادر چه چیزی به تو بدهند و چه بگیرند چیزی به تو اضافه میشود و دیگران چه بدهند و چه بگیرند چیزی از تو کم میشود. </div><div dir="rtl" style="TEXT-ALIGN: right"> </div><div dir="rtl" style="TEXT-ALIGN: right">بزرگترین اشتباهم این است که فکر کنم میتوانم کسی را با کس دیگری جایگزین کنم چون تمام آدمها یکتا هستند، چه خوب و چه بد!<br /></div><div dir="rtl" style="TEXT-ALIGN: right">می توانم کسی را فراموش کنم اما پاک کردن خطوطی که هر ارتباط بر مسیر زندگی می اندازد امکان ناپذیر است.</div><div dir="rtl" style="TEXT-ALIGN: right">........................................<br /><br />طی سفر ها و روابط جدیدم فهمیدم که:<br /><br />میتوانم با کسی حرف بزنم حتی وقتی زبانش را نمی دانم. (این جذابترین یادگرفتنی بود)<br /><br />توجه و احترام به عقاید و باورهای اقوام مختلف اعتقادم را غنی تر و محکم تر میکند.<br /><br />ما حداقل از 70% مردم دنیا مرفه تریم و از 99% مردم دنیا با سوادتر!<br /><br />حتی در روابط تجاری، ارتباط با آدمهای جدید و تجربه موقعیت های تازه از منفعت اقتصادی بسیار جذاب تر است.<br /><br />کسی را به عنوان دوست انتخاب کنم که او هم چیزی برای یاد دادن به من داشته باشد.<br /><br />هرگز پدیده ها و آدمهایی را که مشکلات عمقی و ذاتی و اساسی دارند به زندگیم وارد نکنم.<br /><br />برای یک ارتباط عاطفی پایدار <strong>حداقل</strong> 3 نقطه لازم است! من، تو و خــدایــــــی که در این نزدیکیست.<br /><br />--------------------------<br /><br />اتفاقات کمیاب:<br /><br />سال 87 بعد از چند سال 30 اسفند آمد و من تولد واقعی داشتم و رفت تا 4 سال بعد!<br /><br />چنان مجذوب درسها و کتابهایی که میخوانم شده ام که اول دبستان هم اینقدر ذوق خواندن نداشتم!<br /><br />در آخرین سفر فهمیدم گاهی یک جمله می تواند برای لحظاتی تو را از زمین جدا کند:<br /><br />لبــــــــــــــیــــــــــــــــک اللهم لبیک ، لبیک لا شریک لـــــــــــــــــــک ، لبــــــــــــــــیــــــــــــــــــک<br /><br />(سفرنامه باشد برای بعد....)</div><div dir="rtl" style="TEXT-ALIGN: right">----------------<br /><br />دیر و با تاخیر ، اما :<br /><br />بازکن پنجره هارا ای دوست و بـــــــــــــهــــــــــــاران را باور کن! </div><div dir="rtl" style="TEXT-ALIGN: right"> </div><div dir="rtl" style="TEXT-ALIGN: right">بــــــــــــــهـــــــــــــارتـــان مـــــــــــبـــــــــــــــــــارک<br /><br />------------------------------------------------<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-1927960578775525193?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-28331247090370527032009-02-26T23:36:00.007+03:302009-02-27T00:28:45.309+03:30مهمانی از سرزمین چشم بادامی هابه نام خدا<br /><br />(اندر احوالات توسعه روابط کاری اینجانب و اندک چرخش لز غرب به شرق ،دیماه 87)<br /><br />با تعجب همه جا را ریز به ریز نگاه میکردند...<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_fnOiiBYAGLk/Sab4DUH1nII/AAAAAAAAAAY/tW7lkd4yBsQ/s1600-h/3.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5307201946727586946" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 254px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_fnOiiBYAGLk/Sab4DUH1nII/AAAAAAAAAAY/tW7lkd4yBsQ/s320/3.JPG" border="0" /></a><br /><br />وهر روز این جمله را تکرار میکردند که " حتما برای دوستانم از واقعیت های اینجا خواهم گفت"<br /><br /><br />و "تابستان با خانواده ام دوباره به ایران خواهم آمد."<br /><br /><br /><p></p><br /><p>این ها حرفهای دوست خوب من و همراهانش در اولین سفر به ایران بود!</p><br /><p>تحصیلکرده معتبرترین دانشگاههای امریکا و یک وطن دوست دو آتشه!</p><br /><p>یکی از روزها به خواست اوبه مسجد رفتیم، هیجان زده و با دقت هر کاری من انجام دادم انجام می داد!</p><br /><p>گفت من چطور کلماتی رو که میگی بگم؟ گفتم من کمی بلندتر میگم تو هم میتونی گوش بدی... میگفت دوست دارم دینی انتخاب کنم و در امریکا هم به کلیسا میرفتم اما جذبم نکرد....</p><br /><p>درصد زیادی از مردم چین بعد از انقلاب مائوهیچ دینی ندارنداما قبل از آن تعداد زیادی از اونها بودایی بوده اند...</p><br /><p>مشترکات فرهنگی زیادی با چینی ها داریم خصوصا در مقوله تعارف و تعارف بازی و البته رفیق بازی!</p><br /><p>و فرق اساسی ما با اونها قانع بودن اونهاست! خیـــــــــــــــــــــــــــــــلی متفاوتیم! اکثر اونها عادت کردن با حداقل ها زود راضی بشن!</p><a href="http://3.bp.blogspot.com/_fnOiiBYAGLk/Sab8qRg1VUI/AAAAAAAAAAo/Zq_JFo1T4kg/s1600-h/2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5307207014088529218" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 315px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_fnOiiBYAGLk/Sab8qRg1VUI/AAAAAAAAAAo/Zq_JFo1T4kg/s320/2.jpg" border="0" /></a><br /><p></p><br /><p>سه تا کارشناس مرد چینی هم با این رفیق ما به ایران اومده بودند، و همه اونها هم مات و مبهوت!</p><p>مخصوصا وقتی دیدند که ما هم بلدیم با چپ استیک غذا بخوریم!</p><br /><p>موقع رفتن گفتن که عاشق چند چیز شدن که در هیچ جای دنیا ندیده اند و فرای تصورشون بوده:</p><p>جریان زندگی و کار در ایران!، زیبایی تهران و کوههایش، زعفران و کباب و ماست، هوش بالای ایرانیان ، زیبایی و پوشش های دختران ایرانی !</p><p>راستی اگه هورت کشیدن و با سرو صدا غذا خوردن اذیتتون میکنه، قید ناهار و شام با چینی هارو بزنید! چه زن چه مرد و چه تحصیلکرده و چه تحصیل نکرده!</p><p>ولی همیشه میتونید به عنوان یک دوست صادق و خوش اخلاق روی اونها حساب کنید!</p><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-2833124709037052703?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-18934921680193009632009-01-07T19:55:00.002+03:302009-01-07T20:08:57.814+03:30آرزوهای قهوه ایبه نام خدا<br /><br /><br />ونگ میزد ونگ ونگ ونگ<br /><br />کودک سر تا پا قهوه ای بر پشت آن کولی در آن خرابه های قهوه ای!<br /><br />دستان قهوه ای لباسهای قهوه ای<br /><br />اما بوی قهوه نمی آمد!<br /><br />همه جا بوی قهوه ای بود با طعم قهوه ای!<br /><br />لایه ای از آن قهوه ای سوخته بر زبان آویزان آن کودک که مالیده شد،<br /><br />آفتاب از نو دمید<br /><br />در نشئگی های آن کودک رنگین کمان نشست........<br /><br /><br />-----------------------------------------------------<br /><br />درود و ارادت بر همه رفقایی که آمدند و من غایب بودم<br /><br />آلوده کار و درس شده ام برای اولین بار در عمرم! شاید چون هردو با علایقم هم خوانی دارد این روزها<br />برایتان خواهم گفت به زودی از تجربه های جدید و فرهنگ ها و خاطرات نویی که این مدت درگیرشان بوده ام<br /><br />یا حق<div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-1893492168019300963?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-30163692937697737362008-10-31T20:24:00.000+03:302008-10-31T22:35:02.449+03:30لایحه هه هه حمایت از...به نام خدا<br /><br /><br />... انگار این رفیق ما را ساخته اند برای ایراد گرفتن از زمین و زمان و اونها و اینها ........<br /><br />در یکی از همین روزهای فرد خدا، پای پیاده، نشسته بودیم در ایستگاه اتوبوس و این رفیق ما هی سبز و قرمز و سفید میشد و میگفت و میگفت....<br /><br /><br /><strong>" واقعا که... بیا این بند... رو ببین! اون یکی که دیگه... میدونی ... هم امضا کرده..."</strong><br /><br /><br />حرفهایش را بریده بریده می شنیدم، بوق ماشین ها کمک میکرد!<br /><br />ماشین ها را تماشا میکردم! قیژ قیژ<br />هرچه قیمتش بالاتر میرفت قیژ قیژش هم<br /><br />با خودم فکر میکردم وقتی نیت سوار شدن باشد...<br />هر چه چرخها بیشتر بشود استواری و تعادل هم بیشتره...<br /><br />نمیدونم اولین بار کی فهمیدند چهار تا چرخ هم ایمنتره هم مقرون به صرفه تر؛ حتی از شش تا هم بهتر...<br /><br />وای ! باز شروع کرد...<br /><br /><br /><strong>"بند 1 قسمت...، بند 2 هم...."<br /></strong><br /><br />بند بندش را که تشریح میکرد ، روی هر بند سجاده های پاره پاره ای آویزان بود؛ خیس خیس!<br /><br />حرفهایش را بریده بریده می شنیدم...<br /><br />توی عوالم خودم بودم!<br />ماشین قیمتش که بالاتر میره رینگ هاش هم پهن تر میشه<br /><br />شاسی اش که بلند میشه زاپاسش رو پشتش<br />میذارن یه جا که همه ببینن<br /><br />وقتی نیت سوار شدن باشه...<br /><br />گفته بودند : الاعمال بالنیات...<br /><br />و گفته بودند : شنونده باید عاقل باشه!<br /><br />اما وقتی نیت سوار شدنه، چهار چرخ هم که نباشه با اتوبوس میری ! هر چی چرخهاش بیشتر بهتر...!<br /><br /><br /><strong>" اون آیه رو که حتما خوندی....، میدونم خوندی... یکی... دوتا...سه تا... چهارتا.... همه بدبختی ها از همون...."<br /></strong><br /><br />حرفهایش را بریده بریده میشنیدم... اما همیشه صدای خنده های بلند خدا آخر این آیه شنیده می شد، این بار واضح تر از همیشه...<br /><br />گفته بودند : هر دل تنها جای یک عشق و یک نفرت رو داره ، اما وقتی نیت حتی نیم متر از دل دور شود...<br /><br />(انتخاب پایین تر و یا بالاترش با تو!)<br /><br />عدالت اما، انگار خدا این یکی را جدی جدی گفته بود! حتی نمی خندید! شنونده عاقل هم که نبودی اگر می خواستی می فهمیدی...<br /><br /><br /><strong>باز"......."...</strong><br /><br /><br />انگار در مناطق نفت خیز علاقه مردم به استفاده از چهار چرخ بیشتر است؛ در جاهای دیگر که سوخت کمتره دوچرخ کسر شان نیست...<br /><br />ولی یک چرخ... یک چرخ فقط هنره!<br /><br />همه، اونهایی رو که با یک چرخ و روی یک چرخ حفظ تعادل میکنن رو تماشا و تشویق میکنن... ولی اگه نیت سوار شدن باشه... نه! جواب نمیده!<br /><br /><br /><strong>" خوب بود یه دفعه میومدن... لوطی گری با... الاغ و... رو هم میذاشتن تو بندها که.... کفاره اش رو میدادن دیگه و..."<br /></strong><br /><br />حتی میتونی، آره گفتن میتونی اسبی ،الاغی ، قاطری... هرچی خواستی سوار بشی ولی باید هزینه اش رو بدی<br /><br />از سرو صدای ماشینها و بند بند لایحه و این همه کلاف پیچیده کلافه شده بودم!<br /><br />از جایم بلند شدم!<br /><br /><br />هنوز داشت میگفت: <strong>" بند 4 قسمت..."</strong><br /><br /><br />فکر کردم اگر نیت رسیدن باشد، در این شلوغی و آشفته بازار، پیاده هم می شود رسید!<br /><br />گفته اند پیاده روی برای سلامتی لازم است....................<br /><br /><br />---------------------------------------------------------------<br />پ.ن:<br />بلاگر راهم نمیداد! تصمیم داشتم زودتر از اینها به روز شوم...<br />امروز که بالاخره توانستم، قسمتهای زیادی از آنچه قبلا در ذهنم نقش بسته بود را به خاطر نیاوردم!<br /><br />کلیت را گفتم جزییاتش با شما!<div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-3016369293769773736?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-90842077085393408872008-10-15T20:24:00.007+03:302008-10-15T21:34:59.422+03:30شرحی بر احوالات اینجانب<div dir="rtl" style="text-align: right;">به نام خدا<br /><br /><br />روزها به سرعت شب میشوند و شب ها صبح و برای من که شب ها را همیشه بیشتر دوست داشته ام ، خبری لذت بخش تر از آغاز پاییز و بلندی شب ها نیست.........<br /><br />امسال تا به اینجا سال پر حادثه ای بوده، حوادثی که هر کدام سایشی یا ضربه ای یا روشنایی بر خط زندگیم انداخته...<br /><br />فکر نمیکردم هیچ وقت وارد کارهای بازرگانی بشوم!<br /><br />جوانتر که بودم کله ام باد زیادی داشت... روزنامه نگاری ، عکاسی، مددکاری...<br /><br />حالا که وارد این بازیهای به اصطلاح بیزنس! شده ام گاهی حس میکنم اصلا برای همین کار ساخته شده ام، البته نظرات دیگران و پیشرفتهای بعضا کوتاه مدت حتی برای خودم هم جالب است و برای دیگران خیلی خیلی بیشتر...<br /><br />در تمام لحظات 50% بر سلامت زندگیم و روابطم متمرکزم که انرژی زیادی میگیرد ولی می دانم کسی آن بالا بالا ها من را هم می بیند.... رفیقیم، هوایم را دارد، می دانم! دستم را که روی رگ گردنم میگذارم آرام میشوم، مطمئن میشوم کنارم است...<br /><br />بعد از چند ماهی گشت و گذار و ارتباطات زیاد، حالا دیگر چند شرکتی برای مراودات جدی تر و بیشتر انتخاب شده اند که این حجم کار را کمتر میکند ولی دقت بیشتری در روابط می خواهد...<br /><br />فقط مانده ملاقاتهایی از نزدیک با اجانب! که شاید بعضی هایشان بالاخره ملتفت بشوند که باید "مستر" را ازابتدای نام من بردارند!<br /><br />گاهی حس میکنم قرار است کل کل کردن و بحث و مخ زنی جز جدایی ناپذیر زندگی من باشد حتی در کار! البــــــته نمی ترسم! در حد خودم تبحرش را دارم!<br /><br />دانشگاه هم که مثل همیشه هست و من هم هستم، مثل همیشه به اختیار خودم!<br />بدون وابستگی به دسته و گروه و ... این روزها بیشتر مقصدم انجمن اسلامی است برای همفکری و همیاری در درآمد زایی مستقل انجمن و جذب دانشجویان به گروههای علمی!<br />روزهای اول رفت و آمد نگاههای برخی ساکنین انجمن روحم را فرسایش میداد، شاید به دلیل محکم تفاوت تیپ!<br />اما این روزها دیگر همه یک جورهایی راه می آیند با من..........<br />دیدار و درس و بحث با معدود اساتید همیشگی و استثنا هم هنوز پابرجاست!<br /><br />آنچه را ازفکرم برمی آید و می توانم، انجام میدهم تا جای حسرت زیادی باقی نماند!<br /><br />فکرهای جدیدی برای درس و زندگی دارم... کلا بیشتر به خودم فکر کرده ام امسال و به گمانم این بهترین نتیجه حذف برخی افراد نا باب و نا به جا از زندگیم بوده است! خوشحالم...... استثنا" از نبــــــــــــــــــودن ها!<br /><br />دوستی هایم دوباره گسترده تر شده مثل قبلا ها و طیف دوستانم وسیع تر...<br /><br />کمی از ادبیات و هنر فاصله گرفته ام که به زودی جبران خواهم کرد!<br /><br />حالا دیگر مطمئنم هیچ جای دنیا جز اینجا که هستم جای زندگی من نیست! عاشقانه دوستش دارم با همه کمبودهایی که دارد...<br /><br />مشکلاتی هست، درگیری ها و نگرانیهای لاینفک؛ مثل همــــــــــــه! اما بی سرو صدا تر شده است نوع حل کردن ها، تحمل نکردن ها و یا کنار آمدن هایم!<br /><br />آیات زمینی هادی را می خواندم ؛ یادم افتاد که در دوره کارشناسی بیشترین تفریح من تماشای محوطه زندان اوین از بالاهای دانشگاه بود؛<br />ساعت ها می نشستم یا می نشستیم و می دانستم که 90% بناهایش زیر زمین است و ما نمی بینیم... بهار آن منطقه حال و هوای کمیابی داشت...<br />و مادرم که گمان میکرد من قطعا سال اول یا دوم به اوین منتقل می شوم.... و نشدم! این روزها به ندرت حتی روزنامه می خوانم گاهی...<br />چند وقت پیش بحث آن لایحه حمایت از خانواده که داغ بود کمی کنجکاو شدم، و این روزها احوالات بسته شدن بازار هم...<br /><br />کلا باغ های سیر و سلوکم تغییراتی کرده است... دور شده ام و جای دیگری نزدیک؛ اما قطع و فراموشی آن چیزی است که من هرگــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــز نتوانستـــــــــــــــــــــــــــــــه ام!<br /><br />در پست بعدی از لایحه حمایت از خانواده دفاع خواهم کرد! تا کور شود هر آنکس که....<br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-9084207708539340887?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-35445376410496500212008-10-04T16:12:00.003+03:302008-10-05T22:42:40.245+03:30مثل همه<div dir="rtl" style="text-align: right;">به نام خدا<br /><br /><br />مثل همه آمد ، مثل خیـــــــــلی ها؛<br /><br />مثل همـــــه ماند<br /><br />و<br /><br />رفت ؛ مثل همـــــــــــــــــــــــه<br /><br />من انگار فراموشش کردم<br /><br />اما<br /><br />انگار نه مثل همــــــــــــــــــــــه؛<br /><br />---------------------------------<br /><br /> مثل همه آمد؛<br /><br />اما انگار مثل همــــــه نبود؛<br /><br />رفت ،<br /><br />اما،<br /><br />نه مثل همـــــــــــه؛<br /><br />من ، فراموشش کردم؛<br /><br />درست مثل همــــــــه؛<br /><br />----------------------------<br /><br />من که آمدم،<br /><br />او بود؛<br /><br />اما،<br /><br />انگار نه مثل همــــــه؛<br /><br />من که ماندم،<br /><br />او بود؛<br /><br />من که رفتم،<br /><br />او ماند؛<br /><br />بارها آمدم و رفتم ،<br /><br />و او بود؛<br /><br />اما ،<br /><br />نه مثل همــــــــــــــــــــــــه؛<br /><br />من فراموشش کردم، مثل خیـــــــــــلی ها؛<br /><br />اما ،<br /><br />او انگار هرگــــــــز فراموشم نکــــــــــــــــــــــرد؛<br /><br />-------------------------------------<br /><br />عاشق که شده بودم، مثــــــــــل خیـــــــــلی ها،<br /><br />نفهمیده بودم که عاشق مثل خیـــــــــــــــــــــلـــــــــــــــــی ها نیست...........<br /><br />دوباره از نو عاشق شدم این بار...............<br /><br />-------------------------------------<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-3544537641049650021?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-20935411956322289622008-09-02T13:40:00.000+04:302008-09-02T14:32:00.166+04:30مبارزه منتفی!<div align="right"></div><div align="right">به نام خدا</div><div align="right"> </div><div align="right"> </div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right">خنده ام میگیرد از کارهای خودم...</div><div align="right"></div><div align="right">این روزها زیاد مبارزه میکنم!</div><div align="right"></div><div align="right">با خودم!</div><div align="right">با دیگران!</div><div align="right"></div><div align="right"> </div><div align="right">حس میکنم کمی بزرگتر شده ام؛</div><div align="right">محافظه کارتر؛</div><div align="right"></div><div align="right">این حس را نوع مبارزه هایم به من می دهد!</div><div align="right"> </div><div align="right"> </div><div align="right"></div><div align="right">آخرین کارم این است که یک دی وی دی کامل از کلاسهای درسی یک دانشگاه امریکایی را جمع و جور کرده ام؛</div><div align="right">برای دانشجوهای ورودی؛</div><div align="right">برای برانگیختن قیاس و بالا رفتن انتظارات و مطالبات دانشجویان کم سن و سال تر؛</div><div align="right">و بیشتر برای یادآوری و آموزش اساتید تحصیل کرده آنور آب!</div><div align="right"></div><div align="right">سوزنی برای خالی کردن تجمع باد و بورانها!</div><div align="right"> </div><div align="right"></div><div align="right">تا آنجا که بشود؛</div><div align="right">تا آنجا که بتوانم؛</div><div align="right">به اندازه خودم، می خواهم که بشود!</div><div align="right"> </div><div align="right">--------------------------------------------</div><div align="right">و رتجی که این روزها دانشگاه از پسماندهای نسل قبل می برد.... حتی اگر گوهری هم باشد، در میان اینهمه پسماند، می پوسد....</div><div align="right"> </div><div align="right">دانشگاه شبیه دانشگاه نیست؛</div><div align="right"> دانشجو هم شبیه دانشجو نیست؛</div><div align="right">و استاد شبیه استاد...</div><div align="right"></div><div align="right"> </div><div align="right">متاسف می شوم از اینهمه ناهمگونی!</div><div align="right">می دانم که اگر می خواستیم می توانستیم!</div><div align="right"></div><div align="right">اما با اینهمه مبارزه منتفی.............. دلم میگیرد!</div><div align="right"> </div><div align="right">--------------------------------</div><div align="right"> </div><div align="right"></div><div align="right">به نمره هایم نگاه میکنم که هیچ تعادلی ندارند، با قله های تیز با دره های تیز!</div><div align="right"> </div><div align="right">به قول یک دوست : یا کلا صفر یا کلا یک!</div><div align="right"> </div><div align="right"></div><div align="right">به 2 پروژه تحقیقاتی یکی خیلی سنگین و یکی خیلی سبک که دودلم میکند!</div><div align="right"> </div><div align="right">به پیشنهادات همان اساتید که متعجبم میکند...</div><div align="right"> </div><div align="right"></div><div align="right">به تدریس و نظام آموزشی که از همان هفت سالگی هیچ وقت توی کتم نرفت...</div><div align="right"></div><div align="right"> </div><div align="right">به تعریف ها و تمجیدهای متناوب که متناسب با تواناییهام بود و هیچ تناسبی با نمره هایم نداشت</div><div align="right">سردم میکرد!</div><div align="right"> </div><div align="right">اینکه بگویند می توانی! خیلی می توانی!</div><div align="right">ولی بستری برای توانایی اینهـــــــــــــــــــــــــــــــمه مثل من نباشد یا ترجیح دهند که نباشد...</div><div align="right"></div><div align="right"> </div><div align="right">اینکه اساتید واسطه صادرات دانشجو باشند؛ اینکه تشویقت کنند که نباشی....</div><div align="right"> </div><div align="right">اینجا نباشی، خودت نباشی، نزدیکش نباشی..................</div><div align="right"> </div><div align="right">اینجا نمان! برو! تو باید بروی! نمی خواهی بروی...؟ </div><div align="right"> </div><div align="right">اینکه عده ای در پوسیدگی هم بخیل باشند؛</div><div align="right">نتوانند؛</div><div align="right">نبینند؛</div><div align="right"></div><div align="right">اینکه نخواهیم که بتوانیم!</div><div align="right"> </div><div align="right">------------------------------------------------------</div><div align="right"> </div><div align="right">-------------</div><div align="right">-----</div><div align="right">--</div><div align="right"></div><div align="right">ولی من بازهم مطمئنم اگر بخواهیم می توانیم.................................................</div><div align="right"> </div><div align="right"></div><div align="right">نرم نرمک</div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-2093541195632228962?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-59348339336952357382008-08-10T16:10:00.000+04:302008-08-10T16:51:21.920+04:30نامه عاشقالی<div align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">به نام خدا</span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">... همه چیز از یک خربزه ترشیده شروع شـــــــــــد!</span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">داشتم میگفتم؛</span><br /></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">خربزه ترشــــــــــــیده بود!</span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">در کیسه ای پیچیدمش، خودم کیسه را برداشتم و از ساختمان خارج شدم ؛</span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">در کنار آشغال های دیگر ، تکه کاغذ زرد رنگ کوچکی توجهم را جـــــــــلب کـــــــــــرد ......</span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">نتوانستم بگذرم!</span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">-----------------------------------------------------------</span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">سلام عزیزم</span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">من رفتم آرایشگاه...</span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">میوه هارو بشور؛ دستشویی رو هم بشور؛</span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">بوس بوس بوس</span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">دوستت دارم</span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">------------------------------------------------------------</span></div><p align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">اگر مخاطبش من بود.......؟</span></p><p align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">اگر نویسنده اش من بودم..................؟<br /></span></p><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><p align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">با خودم درگیـــــــــر شده بودم؛ اساسی!<br /></span></p><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">افکـــــــــارم، اوهامـــــــم،</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">چه تنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاوب حسی به من میداد!</span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">چرا آمده بود اینجا؟ بین آشغالها......؟</span><br /></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">نمی دانم......</span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">چقدر دوست داشتم نویسنده را ببینم؛</span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">مخاطبش را هم؛</span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><br /><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">چرایش را.....</span><br /></div><div align="right"><span style="font-family:arial;"><span style="font-size:130%;">نمی دانم</span>!</span></div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-5934833933695235738?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-4423054445453912412008-07-29T15:00:00.000+04:302008-07-29T15:25:16.167+04:30گوسفنــــــــــــــــــــــــد درون<div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">به نام خدا</span></div><div align="right"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">... راضی نمی شدم! حالا تو هـــــــــــــی بگو گفته اند : درون هر آدمی سه بخش دارد: <strong>کودک، والد و بالغ!</strong> </span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">یا همان نظریه معروف C P A !</span></div><div align="right"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">نمی شود، جور در نمی آید، توی کتم نمی رود ! کم دارد، خیلــــــــــــــی کم دارد...<br /><br />خلاصه گذشت و گذشــــــــــت و من درون خودم، درون دیگران ، آنچه می دیدم ، آنچه می شنیدم، پی اش را مـــــی گرفتـــــــــم تا رسیدم به G factor!</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"><br />یا همان گوسفند درون!<br /></div></span><div align="right"><br /><span style="font-family:arial;font-size:130%;">حالا بذار بازترش کنم:<br />گوسفند درون مربوط می شود به آن قسمتهایی که نه به کودک مربوط است و نه والد و نه بالغ! چرا که این سه انسانند (انشاالله) و انسان در هر دوره و زمان و جایگاه تمایلش به تکاملات انسانی است(انشا الله)، البته از هر نوع ولی انسانی!<br /></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">گفته اند: برهم خوردن تناسب بین آن سه می تواند از صاحبش یک بیمار روانی بسازد از هر نوع و در هر زمینه! از </span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">مزمن مزمن بگـیــــــــــــــــر تا حاد حاد!<br />حالا من اضافه میکنم که برهم خوردن تناسب بین آن سه و گوسفند درون فاجعه ی عظیم تریست...<br /><br />درون همه ما گوسفندی زندگی میکند ،بزرگ ، کوچک ، متوسط، پیر ، جوان ، بالغ... همه اش بستگی به این دارد که کودکت چطور به بازی گرفته باشدش ، والدت چطور بزرگش کرده باشد و بالغت چطور تربیتش...<br /><br />بعضی هامان عجیــــــــــــــــب پرورشش می دهیم... آنقدر که ما میشویم انسانی محبوس درون گوسفند!<br /><br />و جالب تر می شود وقتی که نمود پیدا میکند آنهم چه نمودی...<br /><br /></div></span><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">تا حالا دیده ای گوسفندی را که گمان میکند عطر از گوسفندیش می کاهد؟<br /></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">تا حالا دیده ای گوسفندی را که به آرزویش یعنی نشستن روی صندلی راننده رسیده باشد؟<br /></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">تا حالا دیده ای گوسفندی را که روزنامه بخورد؟<br /></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">تا حالا دیده ای گوسفندی را که با گذر هر گوسفند مخالف جنس از خود بی خود شود؟<br /></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">تا حالا دیده ای گوسفندی را که در حافظه اش نه پدر بماند نه مادری و نه رفیقی...؟<br /></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">تا حالا دیده ای گوسفندی را که در حال حال زندگی کند، نه از گذشته بداند و نه آینده؟<br /></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">تا حالا دیده ای گوسفندی را که وقتی زنگوله ای به گردنش بیفتد چموش تر شود؟<br /></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">تا حالا دیده ای گوسفندی را که گوسفندیش را پشت عینک تیره ای پنهان کند؟<br /></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">تا حالا دیده ای گوسفندی را که <strong>قضـــــــــــــــای حاجــــــــــــــــات</strong> کند، هر جا که شد؟هر طور که شد؟ با هرچه شد؟</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">تا حالا دیده ای گوسفندی را که بی تفاوت، از جلوی کله پاچه فروشی بگذرد؟<br /></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">تا حالا دیده ای گوسفندی را که بچرد، هر جا که شد؟<br /></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">تا حالا دیده ای گوسفندی را که بپرستد و پرستیده شود؟<br /></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">تا حالا دیده ای گوسفندی را که رییس گله شود؟<br /></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">تا حالا دیده ای گوسفندی را که اجدادش گوسفند نباشند؟<br /></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">تا حالا جلب توجه گوسفندی را دیده ای؟<br /></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">عشق گوسفندی را؟<br />اعتقاد گوسفندی را؟ </span></div><div align="right"><br /><span style="font-family:arial;font-size:130%;">............................................. هزار خط دیگر را، تو اضافه کن!</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;"><br /><span style="font-size:130%;"></span></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">شاید باید بالایی ها را اینطور اصلاح کنم: تا حالا کسی را دیده ای و گوسفند درونش را حس کرده ای که........؟</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">............................................................................................................................</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><br /><span style="font-family:arial;font-size:130%;">به خودم گفتم:<br />با گوسفند درون نچر!<br />بگذار گوسفند درون علف های هرز تو بچرد...<br /><br />با تکیه بر حاصل تجربه هایم درین بیست و اندی سال محکم تر و با تشر اضافه دوباره به خودم گفتم : هرگز بر آنکه گوسفند درون پرواری دارد تخم رفاقتی، معرفتی، تعهدی ، دلسوزی و همتی و یا حتی سعادتی و... نپاش!<br />قبل از موسم برداشت، گوسفند درونش همه را خواهد خورد................<br /></span></div><div align="right"><span style="font-size:130%;"></span></div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-442305444545391241?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-52957561018701932142008-07-23T15:02:00.000+04:302008-07-23T15:50:52.804+04:30حاجی آقا 2008<div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">به نام خدا</span></div><div align="right"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">طرف های عصر مثل خیلی از روزها با صادق خان رفته بودیم پرسه زنی</span><span style="font-family:arial;font-size:130%;">...</span></div><div align="right"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">به بلوار که رسیدیم صادق خان رفت و نشست روی ماشین گشت ارشاد ؛ مدادش را در آورد و شروع کرد به پاک کردن زیر ناخن هایش....</span></div><div align="right"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">تکیه داده بودم به تیر چراغ و اطراف را تماشا میکردم که صادق خان گفت : آها! اونجارو!</span></div><div align="right"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:verdana;font-size:130%;"><span style="font-family:arial;">پسرک ایستاده بود این ور بلوار(یعنی ور ما) و دخترک هم ایستاده بود اون ور بلوار ، شاید سن هردوشان را جمع میزدی با ارفاق به</span> <span style="font-family:arial;">40</span><span style="font-family:arial;"> می رسید؛</span></span></div><div align="right"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">پسرک با نیم نگاهی به گشت ارشاد با حرکت دست و پا و هرچه می توانست گوشه 2000 تومانی ته جیبش را به </span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">دخترک نشان می داد و به آبمیوه فروشی هم اشارتی میکرد؛</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">دخترک هم هر چند لحظه یکبار لبخندکی تحویلش می داد...</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">صادق خان کاغذ را از جیبش در آورده بود و لا به لای دندانهایش می کشید</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">پرسیدم: نمی نویسی؟</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">گفت : هنوز به نوشتن نرسیده، اینا که نوشتنی نیست؛ من با این آماتورا کاری ندارم، چیزی از توش در نمی یاد...</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">انگار منتظر بود...</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">ماشین جلوی پای دخترک ترمز کرد؛</span></div><div align="right"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">دیدم صادق خان تند تند دارد کاغذ چند لایش را باز میکند...</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">دخترک سرش را به سمت راننده خم کرد و اندکی گذشت ؛</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">سرش را عقب کشید و با نگاهی به پسرک شانه هایش را بالا انداخت؛</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">در را باز کرد و داخل ماشین نشست؛</span></div><div align="right"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">صادق خان تند تند داشت می نوشت ؛ فحش می داد و می نوشت...</span></div><div align="right"><span style="font-family:Arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">راننده از ماشین پیاده شد؛</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">با ارفاق می توانستی 50 سالی برایش تخمین بزنی؛</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">اما لباسهایش 20-25 ساله بود، اتو کشیده....</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">چشمانش اما و دستانش چیز دیگری میگفت..............</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">دیدم صادق خان مات نشسته، انگار خشکش زده بود؛</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">پرسیدم: می شناسیش؟</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">گفت: خودش را نه! ولی بابای حرومزادش رو.....!</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">مردک با دو آبمیوه خنک به ماشین برگشت؛</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">نگاهی از سر توانایی به پسرک انداخت و دود ماشین را برایش حواله کرد؛</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">غروب بازهم شاهد پسرکی بود که گهگاه نور قرمز چرخانی صورتش را روشن تر می کرد؛</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">از صادق خان پرسیدم : انگار خیلی تکراری شده! بازهم می خوای همین رو بنویسی؟</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;font-size:130%;">گفت: آدم به تنها چیزی که عادت نمیکنه درده؛ اونهم دردهایی که مثل خوره روحش رو می خوره.... هزار بار هم بنویسمش بار هزارو یکم برام تکراری نمیشه....</span></div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-5295756101870193214?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-50360758772120101742008-07-09T19:08:00.000+04:302008-07-11T20:48:28.415+04:30نشانه های حیات<div align="right"><span style="font-family:times new roman;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;">به نام خدا</span></div><div align="right"><span style="font-family:Arial;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:arial;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;">کم کم دارم از مرگ مغزی و کمای درونی فاصله میگیرم.......</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;">توانم بیشتر شده ، کمی ذهن تکانی کرده ام ، کمی جا به جا یی ، کمی بازسازی روح و کمی هم طهارت....!</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;">اینجا را دوست دارم ؛ بیشتر از قبل</span><span style="font-family:arial;">.......</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:arial;">دم سعدی هم گرم که هر بار میگفت : </span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;">سعدی به روزگاران گردی نشسته بردل</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;">بیرون نمی توان کرد الا به روزگاران</span></div><div align="right"><span style="font-family:Arial;"></span> </div><div align="right"><span style="font-family:arial;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;">و من هم تن دادم به این : "الا به روزگاران" نتیچه اش هم بد نبود، عالی بود.............</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;">احساس میکنم همه چیز به خیر دارد میگذرد، احساس میکنم سایه شوم پر از انرژیهای منفی و نکبت باری که مدام در خواب و بیداری تعقیبم میکرد کم کم روشنتر و روشنتر می شود............</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;">این را از دعای دوستانم دارم...... دعاهایی که بالاخره دارد اثر میکند.......................</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;">به زودی خواهم نوشت ؛ از صادق که این روزها وسط خیابان ، لا به لای هر حادثه ای و گذری زیاد می بینمش</span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;"></span></div><div align="right"><span style="font-family:arial;">..............................</span></div><br /><br /><br /><div align="right"><span style="font-family:times new roman;">به زودی</span></div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-5036075877212010174?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-62246232039917959152008-05-07T15:03:00.000+04:302008-05-07T15:19:55.723+04:30کلام آخر<div align="right">به نام خدا</div><div align="right"> </div><div align="right"> </div><div align="right">مدتهاست می خواهم بنویسم اما نمی توانم... نمی توانم.....</div><div align="right"> </div><div align="right">آنقدر لغات بر قلم سنگینند و بر ذهن تحمل ناپذیر که.................</div><div align="right"> </div><div align="right">می خواستم بنویسم، از عید امسال</div><div align="right">از تورم اقتصاد و اعصاب؛</div><div align="right">از آن دانشجوی دکترا که وسط دانشکده خون بالا آورد و مرد! و از آنکه آب از آب تکان نخورد.....</div><div align="right">از تهدید ها از توجیه ها.............. از خستگی ، از نامردی؛</div><div align="right">از نامردمی</div><div align="right">از قیمت آدم و گوسفند در بازار بورس</div><div align="right">از تفاوت و تشخیص انسان از گوسفند</div><div align="right">از قیمت دل و جگر در بازار</div><div align="right">از دلبر ها و جگر خورها.................</div><div align="right">از آدمیت فراموش شده</div><div align="right">از کمیابها </div><div align="right">از نایابها</div><div align="right">از رفاقت تا خیانت</div><div align="right"> </div><div align="right">.......................</div><div align="right">از سقوط یک فرشته........................</div><div align="right">از سقوط از سقوط از سقوط</div><div align="right"> </div><div align="right">از هوس</div><div align="right">از برائت عشق از هوس</div><div align="right">از انکار</div><div align="right"> </div><div align="right"> از تکذیب از تکذیب از تکذیب</div><div align="right">از دروغ</div><div align="right">از دورویی</div><div align="right">از ریا</div><div align="right"> </div><div align="right">از این دنیای دنی آدمها ی یکبعدی که پایه اش بر در هم تنیدگی کثافات در کثافات است و بس.....</div><div align="right">هوایش نه مفرح ذات است و نه ممد حیات.........................</div><div align="right"> </div><div align="right">از نمودار انسان بر حسب لجن!</div><div align="right">از ارزشهای بی ارزش</div><div align="right">از دلهای خوش آب و رنگ و خوش خط و خال بری از عصمت.......................................................................</div><div align="right"> </div><div align="right"> </div><div align="right">سخت ؛</div><div align="right">سنگین؛</div><div align="right">درد آور............................</div><div align="right"> </div><div align="right"> </div><div align="right"> </div><div align="right"> </div><div align="right"> </div><div align="right"><span style="font-size:130%;">نمی توانم</span> </div><div align="right">...........................................</div><div align="right">گفتن ، ماندن، دیدن، شنیدن، نفس کشیدن سخت تر از سخت است........................</div><div align="right">می روم</div><div align="right"> </div><div align="right">همین!</div><div align="right"> </div><div align="right">ترسم که اشک در غم ما پرده در شود.........................................................</div><div align="right"> </div><div align="right">بدرود رفقا................................................................</div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-6224623203991795915?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-71283441473660168042008-02-27T19:26:00.000+03:302008-02-27T19:36:37.586+03:30سنگ پیاپی<div align="right">به نام خدا</div><div align="right"> </div><div align="right"> </div><div align="center"><a href="http://bp2.blogger.com/_fnOiiBYAGLk/R8WIvzQw-SI/AAAAAAAAAAM/Da8yIdxpbT0/s1600-h/DSC01322.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5171690101900638498" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_fnOiiBYAGLk/R8WIvzQw-SI/AAAAAAAAAAM/Da8yIdxpbT0/s320/DSC01322.JPG" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-family:verdana;font-size:130%;color:#000099;"><strong>سنگ در برکه می اندازم و می پندارم ،</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;color:#000099;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;color:#000099;"><strong>با همین سنگ زدن ماه به هم می ریزد...</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;color:#000099;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;color:#000099;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;color:#000099;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;color:#000099;"><strong>کی به انداختن سنگ پیاپی در آب ،</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;color:#000099;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;color:#000099;"><strong>ماه را می شود از حافظه آب گرفت....؟.....</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;font-size:130%;color:#000099;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;"></span><br /></div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-7128344147366016804?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-22428068317597443412008-02-14T12:10:00.000+03:302008-02-14T12:59:36.038+03:30بهمن جشنواره قدیم ولنتاین<div align="right">به نام خدا</div><div align="right"> </div><div align="right"> </div><div align="right">...و بهمن که آمد باز یادم افتاد که گفته اند و بعد ها خودم هم دیدم که از آنزمان که در دستور زبان ما پهلوی را با اندک مایه چرخش نوک قلم نعلوی نام نهادیم و همای سعادت به یکباره شتری شد با بار کج که در خانه هرکه رسید رفت تو و تا ، آخ خ خ خ خ خ.................. آخ سرم !</div><div align="right">چی داشتم میگفتم...؟</div><div align="right"> </div><div align="right">.................................................................................................................</div><div align="right"> </div><div align="right">دانشجو شده بود، ذوق داشت ! می خواست از همه امکانات دانشجویی استفاده کنه.... خلاصه اینکه یه روز صبح آفتاب نزده پا شدوکل موجودیه سبد خانوار ایرانی رو برداشت و رفت و رفت و رفت.......... تا رسید ته صف بلیط جشنواره فیلم فجر........................</div><div align="right">ساعت 10 آبدارچی اومد و با هزار ناز و کرشمه در رو باز کرد و نیم نگاهی به صفهایی که بیشتر شبیه کنسرو بنی آدم بود انداخت... </div><div align="right">آی کوروش.................. همچنان می خوای بخوابی؟؟؟</div><div align="right"> </div><div align="right">ساعت 5 که بلیط را دو دستی به خودش چسبانده بود فهمید باید گذشت داشت و فرصت داد.........</div><div align="right"> </div><div align="right">فیلمهای بی معنا گرا درجه 3 که بعضا" کپی بربر اصل سینمای هند بود می گذشت و می گذشت و دانشجو کوچولو خودش را برای دیدن آنچه می گفتند سرگل فیلمهاست آماده میکرد..........</div><div align="right">روز موعود در حالی از کنارش گذشتم که کنار صندلیهای سینما روی زمین نشسته بود و هم چنان مشتاق و با گذشت..... بماند که من همان پله هم گیرم نیامد و در نزدیکترین نقطه به سن نیمه بالای تصویر را می دیدم..... دلیلش ساده بود! سینما بلیط اضافه فروخته بود............... و دانشجو کوچولو همچنان مشتاق و پر امید میگفت که باید فرصت داد.......</div><div align="right"> </div><div align="right">................................................................................................................</div><div align="right"> </div><div align="right">پرسیدم قدیم ها هم اینطور بود؟ گفت آره شاید از اینم بدتر ، خیلی بود، خیلی ها اینطوری بودند و خیلی ها هم می دونستند که خیلی ها اینطورین ولی میدونی..... قبحش نریخته بود..... یعنی همه می دونستن که قبیحه و شان آدم بالاتره و بخاطر همین علنی نبود.........</div><div align="right">اما الان ورودی شهرهای بزرگ بیشتر شبیه در طویله ای شده در بهار! انگار تو این طویله ها همیشه بهاره......... البته گهگاه آدمی هم می بینی که سعی میکنه آدم یا شبیه آدم بمونه.......................</div><div align="right"> </div><div align="right">........................................................................................................................</div><div align="right"> </div><div align="right">و باز دوباره رسیدیم به اول خط! ولنتاین یا سپندارمذگان؟</div><div align="right">فکر کنم برای ما که یا تحریمیم و یا تهدید، هرچه پیش آید خوشاید...........................</div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-2242806831759744341?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-23589167808978345102007-12-25T22:54:00.000+03:302007-12-25T23:20:23.408+03:30با من بپر!<div align="right">به نام خدا</div><div align="right"><br /></div><div align="right"><br /></div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right">گفت : این چه وضع راه رفتنه؟</div><div align="right">اینا چیه پوشیدی؟</div><div align="right">حداقل یه کم میک آپ میکردی!</div><div align="right">بیا این کفشهای پاشنه مدادی رو بگیر بپوش! خود به خود راه رفتنت درست میشه!</div><div align="right">ای بابا، یواش! چقدر تند راه می ری!</div><div align="right"> </div><div align="right">یه کم انعطاف داشته باش.......</div><div align="right"> </div><div align="right"> </div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right">بعدش چشمک زد و گفت :</div><div align="right">خودت رو با فرکانس اطرافت میزون کن....</div><div align="right">بذار تنت پیچ و تاب رو حس کنه.....</div><div align="right"></div><div align="right">انگار اصلا" برات مهم نیست ها ا ا ا ا .............</div><div align="right">خدایی نکرده تو <strong>دختر</strong>ی ها ا ا ا ا ا ا !<br /></div><div align="right"><br /></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center">گفتم : با اون کفشها نمی تونم بپرم!</div><div align="center">تو هم کفشات رو در بیار و با من بپر!</div><div align="center">اونوقت شاید لذت <strong>انسان بودن</strong> رو بیشتر حس کنی......................</div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-2358916780897834510?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-9880845796862324762007-11-16T14:31:00.000+03:302007-11-16T14:52:43.392+03:30مکتب پوچیسم<div align="right">به نام خدا</div><div align="right"> </div><div align="right">........... دست و پا میزنی ، سعی میکنی، خودت خودت را رواندرمانی میکنی ، </div><div align="right">حال و هوایت بهتر می شود ، انگار این بار توانسته ای حلقه را بشکنی.......</div><div align="right">زمانی میگذرد و تو تحلیل می روی ، تحلیل ، تحلیل ، تحلیل....</div><div align="right">تازه می فهمی چیزی به رسیدن دوباره به سر حلقه پوچی نمانده است............</div><div align="right"> </div><div align="right">دو دست مشت شده در مقابلت تو را به رقابت می طلبد......</div><div align="right"> </div><div align="right">چپ را باز کن</div><div align="right">پوچ!</div><div align="right">راست را باز کن</div><div align="right">پوچ!</div><div align="right">دستهای پر به تو نمیرسند و تو نیز به آنها...........</div><div align="right"> </div><div align="right">عضلاتت تحلیل می رود و استخوانهایت</div><div align="right">اعصابت تحلیل می رود و اراده هایت</div><div align="right">آرزوهایت تحلیل می رود و خاطراتت</div><div align="right">عمرت و جوانیت و زندگیت</div><div align="right">استعدادت و ارزشهایت</div><div align="right">...................................................</div><div align="right"> </div><div align="right">بهانه ها هنوز قدرت دارند........</div><div align="right"> </div><div align="right">چرا بگویی نه به آنکه میگوید: بیا بترکونیم!!!</div><div align="right">بیا بریم فضا......................</div><div align="right">-------------------------------------------------------------------------------</div><div align="right"> </div><div align="right">حال خراب من دگر خرابتر نمی شود...................................................</div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-988084579686232476?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-64187002347100030652007-09-15T12:59:00.000+03:302007-09-15T13:27:53.114+03:30چسب آکواریوم<div align="right">به نام خدا</div><div align="right"> </div><div align="right">نمی دونم بهش عادت میکنی یا دوستش داری... ولی بعد از این همه وقت دیگه کاملا" باهم جور شدین! همه چی جا افتاده، شکل گرفته... </div><div align="right">یادته؟ چقدر گشتی تا پیداش کردی...؟ اون اولها برات خیلی عزیز بود...</div><div align="right">الانم هست! هست؟</div><div align="right">اصلا" انصاف نیست راحت ازش بگذری و بری دنبال یه تجربه جدید... </div><div align="right">هی ! با توام! گوشت با منه؟</div><div align="right">تا وقتی اون می تونه با تو باشه و می خواد باشه بهتره باهاش بمونی.... مگر اینکه دیگه نشه! یا خودش نتونه!</div><div align="right">عیبها ش رو بپوشون! این واسه خودت خوبه! هرچی ماهرانه تر و ظریف تر عیبهاش رو بپوشونی خودت راحت تری....</div><div align="right">.....................................................</div><div align="right">همه اینها وقتی از درونم می گذشت که داشتم سعی میکردم خیلی دقیق جدایی درز کفشم رو با چسب آکواریوم بپوشونم.....</div><div align="right">نمیدونم چرا...؟ تغییر کفش یا کنار گذاشتن قدیمیها همیشه برام جزو سخت ترین هاست....</div><div align="right"> </div><div align="right">داشتم فکر میکردم همه زندگی همینه...</div><div align="right">اگه دوستش داری یا حتی بهش عادت کردی، سعی کن ماهرانه عیبهاشو بپوشونی؛</div><div align="right">اینجوری خودت راحت تری........</div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-6418700234710003065?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-91995914433088657612007-08-28T15:30:00.000+03:302007-08-28T15:59:39.848+03:30من، بلاگر، هویت<div align="right">به نام خدا</div><div align="right"> </div><div align="right">این روزها که بلاگرهم به سختی بالا می آیدو حتی الان هم نمیدانم آنچه می نویسم پست می شود یا نه، دوباره به همان کاغذ و خودکار قدیمی خودم روی آورده </div><div align="right">ام... گرچه صفای اینجا را ندارد ولی بهتر از هیچ است......</div><div align="right">آشفتگی عجیبی است... این شبها که تا صبح در سیال سکوت و تاریکی ساعتها غوطه ورم آنقدر موضوع برای گفتن و نوشتن و نخوابیدن هست که صبح ها بهترین راه فراموشیست....</div><div align="right"> </div><div align="right">بیش از همه این روزها افکارم حول این جمله تاب می خورد : " مقدار آب موجود بر روی کره زمین از آغاز حیات سیاره تا کنون تقریبا" ثابت است."</div><div align="right">این یعنی : آبی که در حال حاضر از گلوی من و تو پایین می رود سالهای متمادی از گلوی موجودات دیگری پایین رفته بوده و امروز به گلوی ما رسیده.... اگر خوش بین باشیم شاید آب یک پرتقال آبدار بوده، شاید رد نمناک یک حلزون یا عرق یک برده اهرام ثلاثه...... خوش بین باش!</div><div align="right">جلوتر برویم : درصد بالایی از خون ما آب است...... دوباره همه آبها را در نظر بگیر!</div><div align="right">احساس جالبیست این همسرایی نمناک مستقل از زمان...</div><div align="right"> بیا باز هم جلوتر برویم : مقدار عناصر حیاتی هم تغییرچندانی نداشته...</div><div align="right">جلوترش را خودت برو!</div><div align="right">این روزها وقتی راه می روم یا نفس میکشم احساس میکنم تک تک سلولهایم هویت خاص خودشان را دارند......</div><div align="right">هم من هستم هم من نیستم</div><div align="right"> </div><div align="right">شاید تنها یک سلول تپنده............... </div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-9199591443308865761?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-16220832335645386192007-07-25T23:01:00.000+03:302007-07-25T23:33:37.968+03:30*مهد سرخوردگی های یک ملت<div align="right"><br /><a href="http://concordtravels.com/gifs/camel-safari.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand" alt="" src="http://concordtravels.com/gifs/camel-safari.jpg" border="0" /></a><br /><br /></div><div align="right"></div><p align="right"><br /> </p><p align="right">به نام خدا</p><p align="right"><br /> </p><p align="right"></p><p align="right"><br /> </p><p align="right">دبی یا دوبی یا دوبای (!) شکل تکامل یافته : "د" و "با " است که همانا به معنای نوعی ملخ نا بالغ است که ظاهرا" قبلا" ها و پیش از مهاجرت و ... ایرانیان دیروزی در منطقه دبی امروزی بسیار فراوان بوده......</p><p align="right"><br /> </p><p align="right">از آنجایی که تشریح بیشتر این مسئله به صورت پیوسته و روان عواقب وخیمی را متوجه نویسنده میکند، لطفا" جاهای خالی را شخصا" پر کنید (با هرچی عشقته!)</p><p align="right"><br /> </p><p align="right">دوبی یا همان مهد سرخوردگی های ملت..... ، امروزه به مرکز......... که این موضوع دلایل متعددی دارد، از جمله : ......................................................................................</p><p align="right"><br /> </p><p align="right"></p><p align="right"><br /><a href="http://farm1.static.flickr.com/100/302880628_24300ef700.jpg?v=0"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand" alt="" src="http://farm1.static.flickr.com/100/302880628_24300ef700.jpg?v=0" border="0" /></a><br /><br />دبی نه تنها مهد و معدن سرخوردگی ......است</p><p align="right">بلکه ..........................................را نیز به باد داده است!</p><p align="right">....................................................را نیز هم به باد دیگری داده است!</p><p align="right">(تقسیم ارث و میراث ملت....به کمک ملت.... و دستهای اجانب بین انواع باد در این منطقه رواج بسیار دارد)</p><p align="right">از نظر اقتصادی نیزدر مقایسه با............................................................</p><p align="right">از نظر روانشناسی اجتماعی شاید بتوان این منطقه را کارنامه و شاهدی بر......................... دانست!</p><p align="right">و در آخر اینکه ملخ زار دیروز، امروزه .........................شده است و ما به دلایل.......................... اندر خم یک کوچه بد جوری مانده ایم!</p><p align="right">* شما به خودت نگیر</p><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-1622083233564538619?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-4408035468929246462007-07-18T14:26:00.000+03:302007-07-18T15:50:49.627+03:30اشتغال زایی به سبک ایرانی<a href="http://www.canstockphoto.com/thumbs2/canstock0053379.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand" alt="" src="http://www.canstockphoto.com/thumbs2/canstock0053379.jpg" border="0" /></a><br /><div><a href="http://www.canstockphoto.com/thumbs2/canstock0053379.jpg"></a><br /><br /><div align="right">به نام خدا</div><br /><br /><div align="right">با هوش و بی هوش؛ با پشتکار و بی پشتکار؛ با پول و بی پول؛<br /></div><div align="right">با هزار بدبختی و یا... می روند دنبال تحصیلات آکادمیک!</div><br /><br /><div align="right">بعد لیسانسه ها معلم و دبیر می شوند تا تدریس کنند و معروف شوند به مدرس کنکور کاردانی و </div><div align="right"><a href="http://www.canstockphoto.com/thumbs2/canstock0053379.jpg"></a>کارشناسی؛<br /></div><div align="right">فوق لیسانس ها تدریس خصوصی هم میکنند؛<br /></div><div align="right">آنها که قویتر بوده اند و به دکترا رسیده اند می شوند مدرس کنکور ارشد تا فرصتی باشد که کارشناس ها ارشد شوند ........... </div><div align="right"> </div><div align="right">.....پشت جلد دفتر اول ابتدائیم نوشته بود : تعلیم و تعلم عبادتست............</div><div align="right">و معلم هیچ گاه این جمله را تفسیر نکرد...........</div></div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-440803546892924646?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-53582743479548418172007-07-16T22:53:00.000+03:302007-07-16T23:01:05.191+03:30ترمیم نظر گذاری (کامنت دونی)<div align="right">به نام خدا</div><div align="right"> </div><div align="right"> مدتی بود که نظر گذاری در وبلاگهای بلاگ اسپات خیلی سخت شده بود و موج اعتراضات رفقا هم هر روز می رسید.....</div><div align="right"> ولی به مدد دوست گرامی گمان میکنم از این به بعد راحت تر بشه برای پست ها نظر گذاشت</div><div align="right">پس دوباره از اول منتظر نظرات شما هستم!</div><div align="right">دیگه هیچ عذری پذیرفته نیست!</div><div align="right"> </div><div align="right">پاینده ایران</div><div align="right">نی پرست</div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-5358274347954841817?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-38667726710311572182007-07-08T19:14:00.000+03:302007-07-08T19:23:32.801+03:30مشدد<div align="right">به نام خدا</div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right"> </div><div align="right">افکارت را بر وزن ادعا می توان نوشت</div><div align="right">و اعتقاداتت را با " ت " مشدد تظاهر.......</div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right"> </div><div align="right">این فعل من نبود ...!</div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right"> </div><div align="right">پوشالهای درونت ، تو را، در نیستی یک خط خلاصه کرد.............</div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-3866772671031157218?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-46531042198297476432007-06-23T20:38:00.000+03:302007-06-23T21:04:53.390+03:30بربادرفته<a href="http://www.theater.ir/files/matarsak.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand" alt="" src="http://www.theater.ir/files/matarsak.jpg" border="0" /></a><br /><div><div><br /><div align="right">به نام خدا<br /></div><div align="right">اول مغزش را گرفتند و کلاه گشادی را بر کله ای که از ته مانده کاه پر شده بود گذاشتند...<br /></div><div align="right">دستها و پا هایش را پیوندی موزون دادند...<br /></div><div align="right"><a href="http://www.theater.ir/files/matarsak.jpg"></a><a href="http://www.theater.ir/files/matarsak.jpg"></a>رختی مندرس بر دنیایش نشاندند...<br /></div><div align="right">و او را به آزادی و معرفت رهگذران بشارت دادند!<br /></div><div align="right">بر زمین استوارش کردند و آرزویش را پرواز نهادند!<br /></div><div align="right">........ما نیز.......</div></div></div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-4653104219829747643?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-35497834120000799552007-06-12T14:46:00.000+03:302007-06-12T18:58:04.568+03:30توصیه های ایمنی برای خانمهای ایرانی<div align="right">به نام خدا</div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right">برخلاف اغلب اوقات مطلبی در صفحه حوادث روزنامه توجهم را جلب کرد که به طور خلاصه از این قرار بود :</div><div align="right"></div><div align="right">زنی به نام اکرم پس از 5 سال از اتهام قتل مردی که قصد تعرض به وی را داشته تبرئه شد ...!</div><div align="right">ظاهرا" این زن ایرانی ساکن ایران در مطبخ در حال تهیه ناهار برای خانواده یعنی همسر و فرزندانش بوده که مرد ناشناسی وارد خانه می شود و در حالیکه زن شروع به سر و صدا کرده به سوی او حمله ور می شود و در نهایت با چند ضربه کارد آشپز خانه به درک واصل می گردد!</div><div align="right"></div><div align="right">تعداد زنانی که به جرمهای این چنینی در بند مانده اند و حتی در مرحله اول حکم قصاص نفس برایشان صادر شده این روزها از تعداد انگشتان دست تجاوز میکند ! </div><div align="right">و این در حالیست که گفته می شود در مکتوبات قانونی و حتی دینی حکم این نوع مسائل کاملا" حل شده و روشن است!</div><div align="right">(وای به حال مسائل و احکام مبهم!)</div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right">و توصیه هایی برای خانم های ایرانی :</div><div align="right">در مواجهه با مسائل این چنینی و اینگونه تعرضات لطفا" هر گونه سلاح گرم و سرد و احیانا" نوک تیز را از خود دور کرده و آرامش خود را حفظ کنید</div><div align="right">(قابل توجه خانمهای متشخص و آبرودار: در غیر اینصورت حداقل 5 سال حبس در زندانهای خوشنام در انتظار شماست)</div><div align="right">بهتر است ابتدا با نرمی و ترفندهای زنانه ، متعرض را آرام کرده و محترمانه و بر اساس اصول گفتمان از وی بخواهید خواسته اش را به زمان دیگری موکول کند تا در این خلال ، فرصت تفکر برای بهانه های دفعه بعدی را بیابید!</div><div align="right">(تا زمانیکه اصل گفتمان هست ابدا" به فکر کوفتمان و کشتمان نیفتید که...)</div><div align="right">اگر موثر واقع نشد ، چنانچه غرور زنانه و شخصیت شما و قوانین ضد خشونت اجازه می دهد به پای مبارک ایشان افتاده ، ضجه زده و التماس کنید و طلب مرحمت نمائید!</div><div align="right">چنانچه راضی نشد چشمها را بسته و با این بیت خود را دلداری بدهید : </div><div align="right">شراب و عیش نهان چیست کار بی بنیاد زدیم بر صف رندان و <strong>هرچه بادا باد</strong> (2)</div><div align="right"></div><div align="right">پس از اتمام تعرض حالا شما یک برگ برنده دارید : در مکتوبات حقوقی حکم متجاوز به عنف اعدام است! بروید شکایت کنید و ما هم دعا میکنیم حق به حق دار برسه! *</div><div align="right"></div><div align="right">* برای حفظ کیان مقدس خانواده توصیه می شود از شکایت صرفنظر کرده و کلا" صدایش را در نیاورید!</div><div align="right"></div><div align="right">........................و در نهایت دو راه وجود دارد: یا خودت از حقت بگذر و چموشی نکن و یا از حقت با چموشی میگذرند و از آنجا که بهتر است انسان اختیارش را دست خودش بگیرد لذا راه اول از دیدگاه انسانشناسی موکد است!</div><div align="right"> </div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right">والسلام</div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-3549783412000079955?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-3211651632837528912007-06-05T14:47:00.000+03:302007-06-05T15:15:09.381+03:30روایتی دیگر<div align="right">به نام خدا</div><div align="right"></div><br /><ul><br /><div align="right"></div><div align="right"></div><div align="right">...و حوا سیبی را که چیده بود به دست آدم داد...</div><div align="right">ندا آمد : اشتباه است!</div><div align="right">آدم گفت : می دانم!</div><div align="right"></div><br /><ul><br /><div align="right"></div><div align="right">...جبری نبود</div><div align="right">سکوت بر افلاک حاکم شد!</div><div align="right">از نگاهش دانسته بودند که اشتباه ، اشتباهی خوشایند است!</div><div align="right">اشتباهی خوشایند!</div><br /><br /><div align="right"></div><div align="right">تعلق معنا شد</div><div align="right">و</div><div align="right">آزادی رنگ یافت!</div></ul></ul><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-321165163283752891?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-2280407446149018025.post-79545561868852611442007-05-31T12:16:00.000+03:302007-05-31T15:43:04.626+03:30امروز ، اینجا ، سر خط<div align="right">به نام خدا</div><br /><div align="right"></div><br /><div align="right">پس از کوچ اجباری از بلاگفای وطنی و <a href="http://neynavaa.blogfa.com">بشنو از این خموش</a> به پیشنهاد و همت و ذوق و سلیقه دوست خوبم <a href="http://dobarenou.blogspot.com">مونا</a> که سنگینی کوچ رو به دوش کشید و فقط کار نوشتن رو برای من گذاشت، مقصد ما شد اینجا ! و در خانه این اجانب انساندوست...! به امید آنروز که نوک انگشت اشاره کودکان گستاخ رویای تعبیر شده مان ، این تارهای در هم تنیده فاصله انداز به دست انکار افکار محافظه کارانه مان را به بازی بگیرد... که من اگر ما نشوم تنهایم! تو اگر ما نشوی خویشتنی</div><div align="right"></div><div align="right">سر ذوق بر خواهم گشت ، بزودی</div><div align="right"></div><div align="right">نی پرست</div><div class="blogger-post-footer">خدارا محتسب مارا به فریاد دف و نی بخش ............... که ساز شرع از این افسانه بی قانون نخواهد شد<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2280407446149018025-7954556186885261144?l=nyparast.blogspot.com' alt='' /></div>ني پرستnoreply@blogger.com